Blog Image

CUatFinish.be blog

KartCup Race 5 – KCR – Ben ik vervloekt in Roosendaal?

Verslagen Posted on Sat, June 17, 2017 08:32PM

De klok slaat alweer Roosendaal, want dinsdag 13 juni was het opnieuw tijd voor de KartCup. Samen met Eliano rijd ik onder de teamnaam K2, maar dit keer waren het drie individuele sprintraces in de tegengestelde richting, mijn favoriete richting, met telkens een pitstop van 15 seconden. De kwalificatie duurde vijf minuten. Het was belangrijk dat je bij de beste helft kwalificeerde, anders werd je onherroepelijk verwezen naar de tweede groep, en kon je tijdens de drie races dus nooit beter scoren dan een elfde plek. Eliano en ik haalden het allebei met respectievelijk een achtste en vijfde tijd, terwijl concurrenten als KCR een rijder naar de tweede poule verwezen zagen.

Tijdens de eerste race bleek al snel dat ik niet het materiaal had om de leiders te kunnen volgen. Daar miste die kart 5 gewoon te veel snelheid voor. Ik bleef wel in de buurt van Tim voor me, maar het was vooral ook opletten achter me met Danny, die ook hard ging en iets vroeger ging pitten. Ondertussen vond Selina voor ons net genoeg snelheid in kart 1 om buiten schot te blijven van ons. Het begon er om te spannen op het laatste en ik had nog drie ronden de tijd om mijn stop te nemen. Ik wilde echter niet te veel risico nemen, en besloot dat als Tim die eerste ronde van die drie niet zou binnen gaan, ik mijn stop zou doen. Gelukkig voor mij ging Tim wel naar binnen en reed ik nog een rondje door. In dat rondje verloren Danny en Tim tijd door met elkaar te battlen en zo kwam ik voor beiden weer de baan op, om een vierde plek te scoren. Eliano viel jammer genoeg nog terug naar de laatste plek deze race.

Aangezien race 2 met omgekeerde grid plaatsvindt, kreeg ik in die race de zevende startplek in ook kart 7. Mike had het best zwaar te verduren in dat ding, en dat was inderdaad jammer genoeg ook één van de traagste karts van het veld. In de eerste ronde ging Eliano meteen pitten, om zich volledig te kunnen focussen op zijn race, en ik opende meteen de aanval op Danny voor me. Helaas kon hij na mijn actie de volgende bocht weer binnenkant nemen en daar profiteerde Selina van om mee te glippen. Ik had echter meer snelheid buitenom en op de rechte lijn kwam ik weer bijna volledig voor haar te zitten (haar voorbumper aan mijn achterwielen). Ze besliste om vol voor de inhaalactie te gaan, maar ook ik probeerde hierop te anticiperen door ook wat later te remmen. We maakten even licht contact in het midden van de bocht toen Selina een beetje doorschoot, maar die tik op mijn zijkant was genoeg om mij van de ideale lijn te zetten en recht de muur bij de exit in te vliegen, waarna het game over was, want ik stond nog even vast. Na de race moest ik even vijf minuten stoom aflaten, maar daarna hebben we rustig over het voorval gepraat met Corné erbij. De wedstrijdleiding had het niet goed gezien, enkel vanop een afstandje, en dan begrijp ik dat je inderdaad niet kan ingrijpen. Het enige wat ik met zekerheid weet is dat ik me niet zelf heb vastgereden door niet de plek te willen opgeven, daar ben ik van overtuigd. Ik ben er van overtuigd dat ik op het moment van het contact nog in positie lag om de plek te houden. Na dat contact ging het echter allemaal heel snel en had ik geen tijd meer om te reageren en de muur te vermijden. Corné zei ook dat ik te veel risico nam om het te proberen, maar ten eerste vond ik helemaal niet dat ik een risico nam (misschien een heel kleintje) en ten tweede, als je in sprintraces al nooit een risico durft nemen, ja, hou dan op met karten :). Of ik nu Selina als schuldige moet aanduiden of niet laat ik rusten. Eerst was ik ervan overtuigd dat het haar schuld was, maar toen we even met iedereen gepraat hadden en ik haar versie ook hoorde, laat ik het in het midden. Bovendien heeft het geen zin om er over door te blijven gaan als de leiding het niet heel goed gezien heeft. Lorenzo zat vlak achter ons en hij vond het ook een moeilijke wist hij me te vertellen. Ik neem Selina niks kwalijk, en we konden achteraf gewoon weer lachen als anders. Één zaak weet ik wel, die GoPro haal ik weer van onder het stof vandaan :p. Niet per sé om alles online te gooien, maar wel om het achteraf voor mezelf te bekijken en te delen met de wedstrijdleiding en de andere betrokken rijder moest het nodig zijn. Dat die beelden dan mijn gelijk of ongelijk steunen valt dan natuurlijk van situatie tot situatie te bekijken.

Nu goed, bij dat voorval verloor ik negen seconden, en ondanks het feit dat ik erg hard ging in die kart 7 (41.265 als beste ronde zonder gooien ten opzichte van de 41.447 en 41.448 van Mike en Guido een race eerder en later), kwam ik pas op het laatste van de race in de bumpers van Tim en Lorenzo terecht. Als ik kwaad ben ga ik meestal nog een kleine fractie harder en zorgt er meestal ook voor dat ik net iets meer durf bij een volgend inhaalmanoeuvre. Echter, Tim hield de deur overal perfect dicht en er was geen doorkomen aan, waardoor ik de race als laatste afsloot. Eliano sloot deze race als vijfde af, terwijl Mellanie afgetekend de race won in kart 2. Ik was tevreden over mijn rijden, en aangezien Tim in kart 5 twee tienden langzamer bleef als ik in de eerste race, was ik ook tevreden over mijn rijden in de eerste race.

Race 3 was dan starten volgens totaal klassement na twee races. Ik stond achtste, en kreeg bijgevolg de ook al niet zo heel leuke kart 8 mee (qua karts heb ik het tijdens de laatste paar weken in Roosendaal niet bepaald geweldig gehad…). Op zich voelde die 8 wel beter aan dan 7, en uiteindelijk kon ik er toch weer een 41.2 uit halen. Eliano deed het er in de eerste race twee tienden minder goed in, en Selina ging zelfs nog drie honderdsten sneller als ik in die kart in race 2. Ik was tevreden over mijn rijden, maar had het verdomd moeilijk om in het begin echt een vuist te maken. Ik moest meteen proberen om Guido te passeren, maar hij hielp me een handje door de eerste ronde al te gaan pitten. Danny wist nagenoeg meteen Mellanie in te halen, waardoor ik achter haar kwam te zitten, weliswaar op enkele kartlengten. In het begin had ik het heel moeilijk de aansluiting te maken, maar na één derde race had ik het plots gevonden en ging ik gemiddeld anderhalf tiende harder rijden. Toen ik bij Mellanie aansloot reed ze nog enkele ronden door en ik kwam nooit dicht genoeg om een inhaalpoging te wagen. Toen dook zij de pits in, en onmiddellijk begon ik mijn snelste rondjes van de race te klokken. Ondertussen waren Lorenzo en Danny in gevecht en kon ik beetje bij beetje terrein winnen, zodat ik na mijn pitstop misschien voor hen de baan zou opkomen, maar om dat te bereiken moest ik zo lang mogelijk doorrijden. Jammer genoeg dachten alle leiders hetzelfde en was ik me in de problemen aan het nestelen met toch te blijven wachten, maar als ik geen risico nam was het kalf toch al verdronken voor de daguitslag, dus dan maar alles of niets. Mijn vader gaf me ook aan dat ik nog door moest rijden, maar achteraf bleek dus dat hij zich iets misrekend had, al vind ik het niet zo erg. Zoals ik zei wilde ik zo lang mogelijk buiten blijven. Nuja, het gevolg was dat ik dus net wilde binnenkomen wanneer de finish vlag viel, en dat was natuurlijk te laat. Ik was even aan het twijfelen om een zegegebaar te maken over de lijn, maar dat had misschien wat té geweest :D. Ik zag de humor er wel van in, en zoals ik zei, ik moest iets proberen. Veel zakken in de rangschikking kon ik toch niet meer, en aangezien de enige die me nog voorbij ging in de daguitslag Eliano was, verloren we ook geen punten voor het teamklassement :).

Uiteindelijk werd ik zo negende. Niet het resultaat waar ik op hoopte, maar de snelheid zat op zijn minst goed. Ik vind het alleen jammer voor Eliano dat we door die paar toestanden van mij punten zijn kwijtgeraakt voor het teamkampioenschap, waarvoor sorry Eliano! Eliano zelf had het ook niet makkelijk, maar dat is te begrijpen wanneer je races moet afwerken in kart 1 en kart 8, terwijl je voor de eerste keer op 90 kilo rijdt op de nieuwe baan. Je mag zelf misschien niet 100% tevreden geweest zijn Eliano, ik ben er zeker van dat je zoals altijd een mooie progressie zal boeken naar de volgende race toe! Ik kijk er alweer naar uit om die met je te rijden! Gefeliciteerd aan het podium: Rico, Selina en Mike.



Formula Karting race 5 – Daytona Kartbahn Essen (D) – Minder randomness bij een loterij

Verslagen Posted on Sat, June 17, 2017 08:13PM

Voor de vijfde race van het Formula Karting kampioenschap trokken we op zaterdag 10 juni naar het Duitse Essen, waar de legendarische baan van twee minuten lengte op ons lag te wachten. Twee weken voordien kwamen we met Traxxis de baan nog verkennen in een twaalf uren race, en toen was het ons al duidelijk dat Formula Karting meer een loterij ging worden dan een race gezien de wel zeer grote kartverschillen. Akkoord, het is een baan van twee minuten, maar dan nog zijn kartverschillen van ruim twee seconden wel erg veel. Na twee sessietjes getraind te hebben was ik er klaar voor, al was het bang afwachten welke karts ik zou krijgen. Er werden dit keer vier races gereden van 18 minuten (9 ronden) met alle rijders tegelijk op de baan. Pitstops werden deze keer niet gebruikt, maar wel telkens een shortcut iedere race. Boor de start voorspelde ik al dat er vier verschillende winnaars zouden zijn in de vier races, net vanwege die zeer grote kartverschillen.

Race 1 – Kart 8

De lijn van het DOK en de BiteMedia leek zich voort te trekken en ik kreeg één van de absoluut slechtste karts gepresenteerd voor mijn eerste race. Ik kwalificeerde me geloof ik (aangezien rittenbladen wel erg moeilijk te verkrijgen waren) op een zeventiende plek, met Rico die ook maar enkele plekken voor me stond. Aangezien mijn rondje trouwens heel goed was wist ik dat ik eerder zelfs nog achter me zou moeten kijken dan voor me.

Bij de start trok Dave voor me al meteen weg, al kon ik het gat beperkt houden. Ondertussen bleef Ward achter me gewoon in mijn bumper meerijden en hoopte ik dat ik door een goed getimede shortcut nog wat plekken kon winnen. De meesten namen deze erg vroeg, eentje zelfs te vroeg (Thom), want je mocht niet de eerste ronde hem nemen, en aldus probeerde ik zo lang mogelijk te wachten met mijn shortcut. Christan Douven kwam voor me in gevecht met iemand anders en deze begon te verdedigen, waarbij ik bang was dat ik te veel tijd zou verliezen en aldus nam ik de keuze om in de voorlaatste ronde mijn shortcut te nemen. Ik kwam daarbij echter nog in een andere trein terecht achter Rico, maar die verloor minder tijd met zijn verdedigende acties. Na mijn shortcut kon ik als vierde in die trein van zeven invoegen en had ik vijf plaatsen gewonnen. Jammer genoeg begon bij het begin van de laatste ronde Rico wel vol te verdedigen en zo kwam Ward ons toch nog voorbij. Hij verloor minder tijd achter Christian dan wij achter Rico en won zo een aantal plaatsen. Veel veranderde er niet meer gedurende die rest van de laatste ronde, maar op het laatste was het met het verdedigen toch lastig in het midden van die groep en kon ik niet verhinderen dat Bart Martens me in de laatste bocht nog voorbij kwam. Veertiende was het resultaat voor de eerste race, niet meteen de ideale opening… Thom Van Dijk verknalde in deze race de kans op een goed eindresultaat, want hij kreeg nooit een echt slecht kartje voor de kiezen, maar kreeg een penalty aan zijn broek voor die te vroege shortcut, waardoor hij ver terugviel.

Race 2 – Kart 12

Dit was het kartje van Dave in de eerste race, die me meteen ook vertelde dat hij goed was. Wat ik niet verwachtte is dat hij zó goed was. In de kwali draaide ik een tijd van 2:01.3, wat een kleine drie tienden sneller was dan Rico. Zo kwamen de grootste pechvogels van de eerste race vooraan te staan op de grid. Ook Romano stond redelijk vooraan na eveneens een desastreuze eerste race.

Ik liet er geen gras over groeien en vanaf de start gaf ik enkel volgas en keek ik niet meer achterom. Rico bleef lang erg dicht hangen, maar hij zat nooit op mijn bumper, en na drie ronden begon hij echt te lossen, ook al was het maar met dik tien meter, waarna het gat elke ronde enkele meters groeide. We besloten beide onze shortcut te doen in de tweede ronde, zodat we niet gehinderd werden door achterblijvers, en dat was de goede keuze.

Na een foutloze race kon ik uiteindelijk nog redelijk eenvoudig de zege pakken en rukte ik zowaar al op naar plaats vier in het dagklassement.

Race 3 – kart 18

Ook kart 18 was een goeie te noemen, maar miste toch net iets meer snelheid dan 12 en bijvoorbeeld 21, al was het verschil miniem te noemen (misschien een paar tienden). Ruben won zijn eerste race in die kart na een beklijvend duel met Mathias die in een iets minder goed kartje zat, en Romano had het er iets lastiger mee en werd vijfde in race 2.

Mijn kwali rondje was allicht het beste rondje dat ik heel het weekend gereden heb en ik klokte een 1:02.2, wat zo’n drie tienden sneller was dan Thom in kart 21 en “thuisrijder” Aaron de Graaf in kart 12. Thom en ik besloten in het begin minstens drie ronden gewoon zo hard mogelijk te rijden vooraleer te beginnen battlen, moest ik niet snel genoeg zijn om weg te rijden.

We deden onze shortcut opnieuw in de tweede ronde, maar een ronde eerder was het verbaasd opkijken toen Ruben in de eerste ronde al zijn shortcut nam. Even een kortsluiting in de hersenen, en dus een logische penalty waarmee hij ver werd teruggeslagen. Deze fout kostte hem, net zoals Thom in race 1, mogelijk de tweede plaats in het dagklassement. Achteraf deed hij er ook niet moeilijk over en hij besefte dat het gewoon dom was.

Jammer genoeg kon ik niet wegrijden van Thom tijdens die eerste drie ronden, en ook Aaron gaf geen krimp. Ik besloot echter niet te beginnen verdedigen en gewoon mijn normale toch al korte lijn te blijven rijden. Met nog drie ronden te gaan plaatste Thom dan zijn aanval op een plaats waar ik het niet meteen verwachtte, de tweede chicane buiten, aangezien ik daar toch ook al redelijk kort reed. Thom kwam van ver en zat er op het moment van insturen net ver genoeg naast om de plaats in te nemen, ook al was de klap redelijk hard. Niet bepaald een schoolvoorbeeld om in te halen, maar de marshalls stonden er met hun neus op en besloten dat er niks aan de hand was, een beslissing waarmee ik kon leven. Thom won zo de race en ik werd tweede voor Aaron. Mijn voorspelling van vier verschillende winnaars in de vier races hield zo, voorlopig, stand. Aan mij, Thom of Ruben om hier proberen iets aan te doen in de vierde en laatste race.

Race 4 -kart 27

Dat zal dan toch zonder mij gerekend zijn voor die tweede zege. Kart 27 was namelijk net zoals die 8 niet vooruit te branden, ook al was hij nog een kleine halve seconde minder traag dan de 8. In de kwali deed ik weer wat ik kon en ondanks een klein foutje kwalificeerde ik me op plaats negen met een tijd waar niemand nog aan kwam in die kart: 2:02.1. Jammer genoeg waren ze voor me net iets te snel om bij te houden in de race en tergend langzaam reden ze weer van me weg, terwijl ik achter me weer een paar jongens had om rekening mee te houden. Eentje daarvan was Tom van Doorn, die besliste om langer te wachten met zijn shortcut dan ik, en zo uiteindelijk voor me te komen. Eens hij me voorbij was was er geen houden aan en reed hij gewoon weg. Ik reed de best mogelijke race die ik kon in die kart, maar die tiende plaats was het maximale. Er zat gewoon niet genoeg snelheid in die 27.

Na afloop van de races verwacht je niet om met de resultaten 14e-1e-2e-10e op het podium staan, maar klaarblijkelijk was ik tweede met maar liefst nog zes punten voorsprong op de als derde geklasseerde Nick (Ozzi). Nog maar eens een teken van hoe belabberd de kartverschillen waren. Zelfs met twee slechte resultaten kon je tweede worden, omdat gewoon iedereen voor de rest ook minstens één keer in een absolute draak zat, en vaak ook twee keer en soms drie keer (zoals Rico). Enkel Mathias, Thom en Ruben konden die absolute drama karts vermijden, waardoor Mathias maar liefst met 15 punten meer eindigde als ik. Thom en Ruben verknalden zelf hun kansen op de tweede plaats met die te vroege shortcut in respectievelijk race 1 en race 3.

Na het podium was er nog een vergadering tussen de organisatie en een aantal rijders met het doel het kampioenschap te verbeteren voor het komende jaar. Het is belangrijk dat een organisatie wil luisteren naar zijn rijders, en dat doet Formula Karting als geen ander, waarvoor proficiat en bedankt. Er zijn een aantal zaken besproken die het kampioenschap toch nog net dat beetje beter kunnen maken.

In het kampioenschap maak ik wat terrein goed op de top 3, met Yoan Medart, die zesde werd in Essen, die net genoeg punten overhoud op mij om derde te blijven. Het verschil tussen hem en mij bedraagt nu nog één punt, terwijl Ruben achter me op zes punten volgt.