Voor de vijfde race van het Formula Karting kampioenschap trokken we op zaterdag 10 juni naar het Duitse Essen, waar de legendarische baan van twee minuten lengte op ons lag te wachten. Twee weken voordien kwamen we met Traxxis de baan nog verkennen in een twaalf uren race, en toen was het ons al duidelijk dat Formula Karting meer een loterij ging worden dan een race gezien de wel zeer grote kartverschillen. Akkoord, het is een baan van twee minuten, maar dan nog zijn kartverschillen van ruim twee seconden wel erg veel. Na twee sessietjes getraind te hebben was ik er klaar voor, al was het bang afwachten welke karts ik zou krijgen. Er werden dit keer vier races gereden van 18 minuten (9 ronden) met alle rijders tegelijk op de baan. Pitstops werden deze keer niet gebruikt, maar wel telkens een shortcut iedere race. Boor de start voorspelde ik al dat er vier verschillende winnaars zouden zijn in de vier races, net vanwege die zeer grote kartverschillen.

Race 1 – Kart 8

De lijn van het DOK en de BiteMedia leek zich voort te trekken en ik kreeg één van de absoluut slechtste karts gepresenteerd voor mijn eerste race. Ik kwalificeerde me geloof ik (aangezien rittenbladen wel erg moeilijk te verkrijgen waren) op een zeventiende plek, met Rico die ook maar enkele plekken voor me stond. Aangezien mijn rondje trouwens heel goed was wist ik dat ik eerder zelfs nog achter me zou moeten kijken dan voor me.

Bij de start trok Dave voor me al meteen weg, al kon ik het gat beperkt houden. Ondertussen bleef Ward achter me gewoon in mijn bumper meerijden en hoopte ik dat ik door een goed getimede shortcut nog wat plekken kon winnen. De meesten namen deze erg vroeg, eentje zelfs te vroeg (Thom), want je mocht niet de eerste ronde hem nemen, en aldus probeerde ik zo lang mogelijk te wachten met mijn shortcut. Christan Douven kwam voor me in gevecht met iemand anders en deze begon te verdedigen, waarbij ik bang was dat ik te veel tijd zou verliezen en aldus nam ik de keuze om in de voorlaatste ronde mijn shortcut te nemen. Ik kwam daarbij echter nog in een andere trein terecht achter Rico, maar die verloor minder tijd met zijn verdedigende acties. Na mijn shortcut kon ik als vierde in die trein van zeven invoegen en had ik vijf plaatsen gewonnen. Jammer genoeg begon bij het begin van de laatste ronde Rico wel vol te verdedigen en zo kwam Ward ons toch nog voorbij. Hij verloor minder tijd achter Christian dan wij achter Rico en won zo een aantal plaatsen. Veel veranderde er niet meer gedurende die rest van de laatste ronde, maar op het laatste was het met het verdedigen toch lastig in het midden van die groep en kon ik niet verhinderen dat Bart Martens me in de laatste bocht nog voorbij kwam. Veertiende was het resultaat voor de eerste race, niet meteen de ideale opening… Thom Van Dijk verknalde in deze race de kans op een goed eindresultaat, want hij kreeg nooit een echt slecht kartje voor de kiezen, maar kreeg een penalty aan zijn broek voor die te vroege shortcut, waardoor hij ver terugviel.

Race 2 – Kart 12

Dit was het kartje van Dave in de eerste race, die me meteen ook vertelde dat hij goed was. Wat ik niet verwachtte is dat hij zó goed was. In de kwali draaide ik een tijd van 2:01.3, wat een kleine drie tienden sneller was dan Rico. Zo kwamen de grootste pechvogels van de eerste race vooraan te staan op de grid. Ook Romano stond redelijk vooraan na eveneens een desastreuze eerste race.

Ik liet er geen gras over groeien en vanaf de start gaf ik enkel volgas en keek ik niet meer achterom. Rico bleef lang erg dicht hangen, maar hij zat nooit op mijn bumper, en na drie ronden begon hij echt te lossen, ook al was het maar met dik tien meter, waarna het gat elke ronde enkele meters groeide. We besloten beide onze shortcut te doen in de tweede ronde, zodat we niet gehinderd werden door achterblijvers, en dat was de goede keuze.

Na een foutloze race kon ik uiteindelijk nog redelijk eenvoudig de zege pakken en rukte ik zowaar al op naar plaats vier in het dagklassement.

Race 3 – kart 18

Ook kart 18 was een goeie te noemen, maar miste toch net iets meer snelheid dan 12 en bijvoorbeeld 21, al was het verschil miniem te noemen (misschien een paar tienden). Ruben won zijn eerste race in die kart na een beklijvend duel met Mathias die in een iets minder goed kartje zat, en Romano had het er iets lastiger mee en werd vijfde in race 2.

Mijn kwali rondje was allicht het beste rondje dat ik heel het weekend gereden heb en ik klokte een 1:02.2, wat zo’n drie tienden sneller was dan Thom in kart 21 en “thuisrijder” Aaron de Graaf in kart 12. Thom en ik besloten in het begin minstens drie ronden gewoon zo hard mogelijk te rijden vooraleer te beginnen battlen, moest ik niet snel genoeg zijn om weg te rijden.

We deden onze shortcut opnieuw in de tweede ronde, maar een ronde eerder was het verbaasd opkijken toen Ruben in de eerste ronde al zijn shortcut nam. Even een kortsluiting in de hersenen, en dus een logische penalty waarmee hij ver werd teruggeslagen. Deze fout kostte hem, net zoals Thom in race 1, mogelijk de tweede plaats in het dagklassement. Achteraf deed hij er ook niet moeilijk over en hij besefte dat het gewoon dom was.

Jammer genoeg kon ik niet wegrijden van Thom tijdens die eerste drie ronden, en ook Aaron gaf geen krimp. Ik besloot echter niet te beginnen verdedigen en gewoon mijn normale toch al korte lijn te blijven rijden. Met nog drie ronden te gaan plaatste Thom dan zijn aanval op een plaats waar ik het niet meteen verwachtte, de tweede chicane buiten, aangezien ik daar toch ook al redelijk kort reed. Thom kwam van ver en zat er op het moment van insturen net ver genoeg naast om de plaats in te nemen, ook al was de klap redelijk hard. Niet bepaald een schoolvoorbeeld om in te halen, maar de marshalls stonden er met hun neus op en besloten dat er niks aan de hand was, een beslissing waarmee ik kon leven. Thom won zo de race en ik werd tweede voor Aaron. Mijn voorspelling van vier verschillende winnaars in de vier races hield zo, voorlopig, stand. Aan mij, Thom of Ruben om hier proberen iets aan te doen in de vierde en laatste race.

Race 4 -kart 27

Dat zal dan toch zonder mij gerekend zijn voor die tweede zege. Kart 27 was namelijk net zoals die 8 niet vooruit te branden, ook al was hij nog een kleine halve seconde minder traag dan de 8. In de kwali deed ik weer wat ik kon en ondanks een klein foutje kwalificeerde ik me op plaats negen met een tijd waar niemand nog aan kwam in die kart: 2:02.1. Jammer genoeg waren ze voor me net iets te snel om bij te houden in de race en tergend langzaam reden ze weer van me weg, terwijl ik achter me weer een paar jongens had om rekening mee te houden. Eentje daarvan was Tom van Doorn, die besliste om langer te wachten met zijn shortcut dan ik, en zo uiteindelijk voor me te komen. Eens hij me voorbij was was er geen houden aan en reed hij gewoon weg. Ik reed de best mogelijke race die ik kon in die kart, maar die tiende plaats was het maximale. Er zat gewoon niet genoeg snelheid in die 27.

Na afloop van de races verwacht je niet om met de resultaten 14e-1e-2e-10e op het podium staan, maar klaarblijkelijk was ik tweede met maar liefst nog zes punten voorsprong op de als derde geklasseerde Nick (Ozzi). Nog maar eens een teken van hoe belabberd de kartverschillen waren. Zelfs met twee slechte resultaten kon je tweede worden, omdat gewoon iedereen voor de rest ook minstens één keer in een absolute draak zat, en vaak ook twee keer en soms drie keer (zoals Rico). Enkel Mathias, Thom en Ruben konden die absolute drama karts vermijden, waardoor Mathias maar liefst met 15 punten meer eindigde als ik. Thom en Ruben verknalden zelf hun kansen op de tweede plaats met die te vroege shortcut in respectievelijk race 1 en race 3.

Na het podium was er nog een vergadering tussen de organisatie en een aantal rijders met het doel het kampioenschap te verbeteren voor het komende jaar. Het is belangrijk dat een organisatie wil luisteren naar zijn rijders, en dat doet Formula Karting als geen ander, waarvoor proficiat en bedankt. Er zijn een aantal zaken besproken die het kampioenschap toch nog net dat beetje beter kunnen maken.

In het kampioenschap maak ik wat terrein goed op de top 3, met Yoan Medart, die zesde werd in Essen, die net genoeg punten overhoud op mij om derde te blijven. Het verschil tussen hem en mij bedraagt nu nog één punt, terwijl Ruben achter me op zes punten volgt.