Op zondag 18 juni was er na een lang seizoen van veertien races dan eindelijk de finalerace van het Zeeuws Indoor Karting Kampioenschap voor teams. Voor aanvang stonden we met ons team Loonbedrijf de Looff op de vijfde plaats, met twee punten achterstand op Klaver 4. We moesten dus vol aan de bak om proberen die vierde plaats nog te bemachtigen.

Aad nam de kwalificatie en start voor zijn rekening (al had ik gezien het een hotlap kwali was dat ook graag zelf gedaan 🙂 ). Aad had het zichtbaar moeilijk, en na een matig rondje in de kwali startten we als voorlaatste, waarna hij in de eerste ronde zelfs terugviel naar de laatste plaats. Uiteindelijk kon hij TZN passeren, maar voor de rest leek hij alles een beetje te moeten ondergaan in die kart 5. We besloten daarop om vroeg te wisselen, en ik zou als tweede piloot gaan.

Aad kwam als eerste van iedereen de pits in en ik kreeg kart 26, waar ik tevreden van was. Maar helaas had ik me vergist en was het de 28 die goed was, niet de 26. Hij stuurde wel enorm fijn, maar jeetje, wat een sloom ding als je de bochten uitkomt! Na een ronde of tien had ik dan een alternatieve lijn gevonden waarmee ik toch nog drie tienden extra kon vinden ten opzichte van die rondjes 43.7-43.8, want anders bleven we terrein verliezen. Uiteindelijk draaide ik met die alternatieve lijn 43.4-43.6 continu en was ik na Danny van Domburg (Haarbosch Racing) de snelste man op de baan. Ik moest verdomme wel heel hard mijn best doen om die tijden uit die 26 te halen, zonder al te veel slippen. Want als je een deel van je snelheid verliest in de bocht kwam die kart gewoon niet meer weg. Ik was tevreden over hoe ik mijn stint gereden heb, en kon uiteindelijk pas als voorlaatste gaan wisselen omdat het daarvoor nooit uitkwam om een goeie kart te komen halen. Tim moest uiteindelijk weer in die kart 5 stappen, iets waar we niet op gehoopt hadden. Ik wilde graag dat een andere toppiloot nog in die 26 terecht zou komen om te vergelijken, want ik was redelijk zeker van mijn stuk dat niemand harder zou gaan in die kart. Helaas voor mij stond ze gedurende de derde stint dus opnieuw, net zoals stint 1, in de pits, en tijdens de laatste stint zat helaas één van de mindere rijders in die kart.

Tim verbaasde ons ondertussen allemaal tijdens zijn stint in die 5, want hij kon na Mike Bartelen van Klaver 4 (kart 7) gewoon de snelste tijden draaien, met uiteindelijk zelfs een 43.3 als beste tijd, wat toch wel een heel stuk sneller was dan Aad in die kart. Tim reed op die manier, net zoals ik, de achterstand op de meeste concurrenten dicht, en aldus lag alles weer redelijk dicht bij elkaar toen we onze laatste wissel gingen maken.

Halfweg de wisselperiode riepen we Tim binnen en moest de zieke Eliano aanzetten voor zijn stint, waarbij hij kart 3 kreeg, die in orde moest zijn. Hij moest even in zijn ritme komen, maar hij was helaas net niet snel genoeg om echt een aanval te kunnen plaatsen op de derde of vierde plaats. We hingen vijfde op dat moment. We hadden een beetje geluk toen Mika Mathia van Veersedam zijn long cut (die wij in stint 1 al hadden gedaan) nam en daarbij net voor Rico de baan weer op kwam. Mika ging vol verdedigen, ook al had Rico zijn long cut nog niet gedaan. Hij besloot hem dan maar de volgende ronde te doen en hij viel daardoor net achter ons terug. Ik gaf Eliano meteen het teken dat hij alles dicht moest houden, want niet verdedigen en hopen op de positie van Auto Sturm had ook niet meer gelukt denken we, daarvoor lagen ze nét ietsje te ver voor. Eliano deed het voortreffelijk, maar uiteindelijk deed Rico dan een poging, die niet al te goed afliep. Het contact was te hard en hij kreeg de oranje vlag waarop Eliano dan weer voorbij kwam.

Daarna was het nagelbijten tot de finish. Eliano deed het super. Rico kon geen gaatje vinden, en dat is al een prestatie op zich om hem achter je te houden, maar dat onze veertienjarige knul dit voor elkaar kreeg is helemaal bijzonder knap te noemen! Hij reed foutloos in de verdediging en ondanks dat de stress allicht elke ronde zwaarder zal zijn beginnen doorwegen, hield hij stand. Eliano, zoals ik je al gezegd had na de race: Ik ben trots op je! Zelfs al had hij geen stand gehouden had ik het al meer dan knap gevonden wat hij had gedaan. Zo werden we tijdens de race toch nog vierde, maar jammer genoeg voor ons viel alles een keer op zijn plaats voor Klaver 4 en wonnen zij de koers, en pakten zij dus ook de vierde plek in het kampioenschap. Veersedam eindigde als tweede in de race, Sturm als derde. Veersedam is de nieuwe kampioen van het Z.I.K.K., voor de tiende keer al! Haarbosch Racing sluit het kampioenschap af als tweede, voor Auto Sturm.

Ik vond het een heel fijn kampioenschap om te rijden en kijk er naar uit om volgend seizoen opnieuw aan te treden voor de Looff. We maakten in de tweede helft van het seizoen een enorme progressie, en willen die lijn doortrekken. Bedankt Tim, Eliano en Aad om ook telkens het beste van jezelf te geven, en Martin voor het voortdurende coachen. Altijd leuk om over strategieën met je te praten. Als laatste bedankt aan David, die het team sponsorde voor dit kampioenschap.