Blog Image

CUatFinish.be blog

Eindelijk prijs in FK 2017! Zege op kletsnat Puurs

Verslagen Posted on Mon, July 10, 2017 11:40PM

Zaterdag 1 juli stond de zesde race van het Formula Karting kampioenschap op de kalender, op het 1km circuit van Inkart Puurs. De weergoden waren me gunstig gezind, want het was één van de natste racedagen die ik al heb mogen meemaken. Jammer genoeg was ik niet fit door ziekte, maar dankzij de regen werd het fysiek ook minder zwaar, waardoor ik het goed vol kon houden. Bovendien had ik nog een volledige zondag om te recupereren.

Gezien het groot aantal rijders werd beslist om in twee groepen te rijden, zodat de kartverschillen beperkt konden worden. De opzet van de dag was vier races van vijftien minuten, telkens met een hotlap kwali voorafgaand aan de race.

Race 1 – kart 24 – groep B

Ik kwam in de eerste race in een groep terecht met Rico, Yoan, Dylan, Selina, Nick en Thom, wat niet bepaald een cadeau is… Ik ontliep wel Ruben en Mathias. In kart 24, die blijkbaar nog aan de kant stond voor de race, kon ik absoluut geen grip vinden tijdens de kwalificatie. De kart gedraagde zich helemaal niet zoals ik wilde en uiteindelijk strandde ik op startplaats vier. Ook tijdens de eerste ronde van de race leek het er op dat ik geen aanspraak zou maken op de zege, maar dan plots begon het te klikken in ronde twee. Waar ik tijdens de kwali en de eerste ronde geen grip had, verbeterde die zienderogen in de tweede ronde en wist ik al snel Yoan te passeren toen hij in duel was met Dylan. Dylan maakte kort daarna een fout, waardoor ik al snel tweede lag. Later die ronde maakte ook Rico een klein foutje, wat ik meteen afstrafte. Daarna liet ik iedereen voor dood achter en kon ik de race winnen met meer dan tien seconden verschil. Die 24 bleek uiteindelijk een prima kartje te zijn. Tweede werd uiteindelijk verrassend Tom Van Doorn, die weliswaar in een heel fijn sturende kart 9 zat, de kart waarin overigens ook Ruben met twee vingers in de neus zijn eerste race kon winnen. Selina werd derde, nadat Dylan als laatste werd geklasseerd wegens te weinig gewicht. Rico en Yoan vielen uiteindelijk nog terug naar de vijfde en achtste plaats.

Race 2 – kart 5 – groep B

Deze keer kwam ik in dezelfde groep terecht als Ruben, met als voornaamste andere concurrenten Dylan en Jelle, die ook altijd sterk is in de regen. Ook Rico zat weer in deze groep, maar hij kreeg het naarmate het natter werd steeds moeilijker.

Ruben zat in mijn kartje 24 van de eerste race, terwijl die 5 die ik nu had helaas wat minder was. Veel minder stabiel in de traagste bochten, en nadat ik me als tweede kwalificeerde moest ik meteen toekijken hoe Ruben probleemloos van me wegreed. Gelukkig was m’n pace goed genoeg om in de tweede helft van de race weg te rijden van Dylan en Jelle. Rico finishte pas als zevende in kart 23, terwijl Selina zelfs voorlaatste werd in kart 10. Door zijn overwinning stond Ruben na twee races op kop met twee zeges.

Race 3 – kart 23 – groep A

In deze race kreeg ik allicht mijn sterkste groep van de dag voor de kiezen, want de gehele top 4 van het uiteindelijke dagklassement zat in deze groep. Ik kreeg kart 23, die van Rico de vorige race, en had er vooraf dus niet zo’n goed oog op. Niets was echter minder waar. Het kartje mocht dan wel niet het beste van allemaal zijn, hij was stukken stabieler dan de 5 die ik de race ervoor had. Rico had het er kennelijk gewoon lastig in, maar bij mij ging het vlot. Ik pakte overtuigend mijn eerste pole positie, voor Yoan, Ruben, Stefan en Jelle. Ruben had de pech de nummer 10 te loten, maar reed daar nog enorm sterk in, al moest hij meteen de rollen wel lossen bij de start.

Yoan was echter minder makkelijk af te schudden in goed kartje 22. Hij bleef op mijn bumper kleven en had vooral meer tractie als ik, waardoor hij op het binnenstuk vaak gevaarlijk dicht kwam. Gelukkig reed ik zo’n korte lijn in deze omstandigheden dat het zonder fout van mij nagenoeg onmogelijk is om in te halen. Het andere positieve punt is dat ik telkens op het laatste stuk buiten wat afstand kon nemen van Yoan, zodat hij binnen met een achterstand begon en dus nooit dicht genoeg kwam om een poging te wagen. Op twee ronden van het einde was de veer dan gebroken bij Yoan en finishte ik de race uiteindelijk nog met vier tienden voorsprong. Ruben kon mooi Stefan en Jelle afhouden voor de derde plaats.

Dit resultaat betekende dat ik (1e-2e-1e) als leider de laatste race inging, met drie punten voorsprong op Ruben (1e-1e-3e). Ruben en ik zaten niet bij elkaar in die laatste race, wat een voordeel was van mij. Ik had het met andere woorden volledig in eigen hand.

Race 4 – kart 19 – groep B

Ruben kwam in kartje 15 (ook niet de beste) niet verder dan de derde plaats in zijn groep A. Met Jelle en Stefan in zeer goede kartjes 9 en 17 was het sowieso al een moeilijke opgave, maar hij heeft nog lang gestreden met Stefan om de tweede plaats. Een ultieme poging in de laatste bocht draaide uit op alles of niets, maar hij was te hard en Ruben liet Stefan vlak voor de lijn opnieuw passeren, zodat hij dus derde werd. Respect naar hem toe om het toch te proberen en ook meteen zijn fout te erkennen. Jelle won zeer knap de race.

In mijn race moest ik opnieuw rekening houden met Yoan in heel goede kart 12, terwijl Ward ook gevaarlijk bleek te zijn in die andere heel goede kart 9. Dylan in kart 22 mocht ik ook niet uit het oog verliezen.

In de kwali dacht ik met een tijd van 2:13.1 wel dat ik de pole zou hebben gepakt, maar Yoan ging nog bijna een seconde harder in die 12! Ik ging dus van start als tweede, voor Ward en Dylan.

Die kart 12 bleek niet bij te houden te zijn. Ik nam veel risico om bij Yoan te blijven en de eerste ronde lukte dat nog net, maar toen werd ik iets te overmoedig in de eerste chicane buiten en kwam ik dwars te staan. Vier seconden kwijt, en gelukkig kon ik nog net voor Ward blijven. Daarna besloot ik het een fractie rustiger aan te doen, want tweede blijven betekende sowieso dat ik won. Ik mocht zelfs nog naar plek vier zakken. Zo gezegd zo gedaan, Ward had zijn handen vol met Dylan waardoor ik opnieuw probleemloos wegreed en uiteindelijk tien seconden achter Yoan als tweede finishte, zo’n twintig seconden voor Ward en Dylan. Mijn eerste dagoverwinning van het Formula Karting seizoen 2017 was een feit!

Ruben eindigde als tweede op negen punten, terwijl Yoan derde werd, nog twee punten verderop. Vierde werd heel knap Jelle Soeffers, voor Mathias. Rico kende een ware off-day en eindigde pas als zeventiende, waardoor plots ook heel het kampioenschap weer open ligt.

Ik heb genoten van het duel met Ruben en ik denk dat we allebei verdienden te winnen die dag. Ik heb vier gemiddeld tot goede kartjes gekregen terwijl Ruben één hele goeie, een goeie, een gemiddelde en een slechte voor de kiezen kreeg, wat elkaar wat compenseert. Het maakte ook uit wanneer andere goede rijders een hele goede kart kregen, wat mij punten kostte in de laatste race ten opzichte van Yoan, maar Ruben ook ten opzichte van Jelle en Stefan. Het was close, en fun, en ik kwam er als winnaar uit. Op naar de volgende!

Foto’s: (c) Jaap Harthoorn



Mats komt uit voor BlueStar op KWC

Nieuws Posted on Mon, July 10, 2017 11:30PM

Ik zal op het Kart World Championship eind deze maand uitkomen voor BlueStar Racing team, waarbinnen ik aan de zijde van wereldkampioenen Mathias Grooten, Rico Haarbosch en Ruben Boutens het beste van mezelf zal geven om te strijden voor het individueel en teamkampioenschap.

De teamgenoten die ik heb zijn me zeer bekend, en wellicht de sterkste selectie aan rijders die je kan maken binnen België en Nederland. Ik zal mijn handen vol hebben om elke race ijzersterk voor de dag te komen, maar net dankzij deze ultieme teamgenoten aan mijn zijde zal ik extra gemotiveerd zijn om elke seconde van het kampioenschap boven mijzelf uit te stijgen.

Laat je niet misleiden, ik zal ook zeker mijn best doen om die individuele titel te pakken! Het belooft leuk te worden binnen ons team, want dat teamkampioenschap is natuurlijk ook een prioriteit.



BIKC Race 3 – Machelen

Verslagen Posted on Mon, July 10, 2017 11:22PM

Op zondag 25 juni vond de derde van vier manches van het Belgian Indoor Karting Champioship plaats, dit keer op één van mijn favoriete banen, FKI Machelen. Er werd niet met de standaard race karts van FKI gereden, maar wel, net zoals vorig jaar, met de PGKZ karts van KZR uit Italië, met 19 PK en zes versnellingen. De trainingen op zaterdag liepen zeer goed, en ik was vastbesloten om te mikken op de overwinning, ondanks mijn overgewicht van dik zes kilo ten opzichte van de tegenstand (minimumgewicht is 80 terwijl ik heel de dag niet onder 86.5 kwam).

Race 1 – Kart 9 – P1

Ik kreeg voor mijn eerste race kartje 9, een snelle, terwijl voornaamste concurrent Giovanni de (tot dan toe ook snelle) kart 7 kreeg. In de kwalificaties ging het nek aan nek. Tijdens de eerste kwalificatie wordt er vijf minuten gereden terwijl de kwalificaties voor de resterende races in een hotlap beslecht werden. Gedurende die vijf minuten deden Giovanni en ik continu haasje over. Het leek er op dat ik de pole zou pakken met één duizendste van een seconde, maar Giovanni wist in zijn laatste (en extra rondje ten opzichte van de rest…) er toch nog enkele honderdsten extra uit te halen. Het zou gaan tussen ons twee, want Mathieu Detry volgde als derde al op zeven tienden van een seconde.

Zo voorspeld, zo gedaan. Gio en ik reden vanaf de start weg, maar ik had het enorm lastig om bij te blijven. Ik moest alles uit de kast halen en bleef bij hem, maar ik kon onmogelijk dicht genoeg komen om een actie te proberen. Met momenten reed hij ietsje weg, waarna ik het gat weer dichtreed, en zo was er lang een jojo-effect. Toen ik weer net ietsje verder achter hem zat had ik geluk dat Gio even werd opgehouden door enkele tragere piloten, waardoor ik weer de aansluiting kon maken, al zat ik nog steeds niet op zijn bumper. In het naar buiten rijden had hij weer zo’n drie kartlengten voorsprong en ik dacht dat het weer niet zou lukken. Gio keek achterom op de rechte lijn, en toen wist ik dat hij niet meer zou kijken op het volgende rechte stuk aangezien hij dacht safe te zitten. Ik heb toen enorm veel risico genomen in de remzone van de eerste hairpin en nam zo een perfecte bocht. Ik zat toen dichter bij Gio, maar hij had nog steeds een klein gat, maar ik besloot er toch voor te gaan de volgende hairpin, en het lukte! Een clean manoeuvre waarbij we elkaar zelfs niet raakten. Hij zag me net op tijd komen. Ondanks mijn zeer laat remmen kon ik toch netjes de apex halen, en zo de leiding overnemen. Dit was ongetwijfeld een van de beste inhaalacties die ik ooit heb gedaan, en dat gaf me dan ook een boost.

Ik moest meteen in de verdediging, want Giovanni kon achter mij dichter bij mij blijven dan ik bij hem. Het is nu niet zo moeilijk in die schakelkarts om kort te rijden zonder veel tijd te verliezen, dus het kwam nooit meer tot een aanval van Giovanni. Na een paar ronden moest hij echter lossen toen hij een probleem kreeg met het schakelen van versnelling drie naar versnelling vier, wat hem enkele tienden per ronde kostte. Uiteindelijk pakte ik de zege met zo’n anderhalve seconde voorsprong. Goed begonnen!

Het verloop van deze eerste race kan je in onderstaand filmpje bekijken (met het cruciale inhaalmanoeuvre vanaf 11:08 tot 11:30. Mathieu Huls en Matts Breckpot wonnen hun eerste race in hun groepen, en uiteindelijk zou het de hele dag tussen ons drie gaan.

Race 2 – kart 14 – P1

Eerste gedachte bij het uitrijden van de pits: “Staan hier twee motoren op??!!”. Menselief, wat ging dat ding hard uitkomen bocht en op de rechte lijn! Het enige nadeel is dat hij zó snel was dat hij bijna niet meer te controleren was. (Dit had goed te zien geweest op film, maar mijn camera weigerde helaas dienst tijdens race 2…). Bijgevolg was het dus een gevecht om ermee te rijden, en ondanks dat ik uitgeput aan de finish kwam, was het ook met een enorme voorsprong.

In de kwalificatie waren er vele die even grote ogen trokken. Ik geloof dat die one lap kwali het beste rondje was dat ik heb gereden. Foutloos, hard, wat resulteerde in pole positie met maar liefst negen tienden van een seconde voorsprong op de als tweede geplaatste Alain Huls, en meer dan een seconde voorsprong op Kris Cools, Michael Leenders, Paul Theysgens en Giovanni Baccelieri.

De race was dan ook niet zo spannend. Ik kon meteen wegrijden. Het verschil in beste tijden bedroeg nu nog “slechts” drie à vier tienden met de rest, maar dat was genoeg om met meer dan tien seconden verschil te winnen. Die 14 is gewoon te snel, ondanks het wel zeer vervelende rijgedrag dat ermee gepaard ging. Kris Cools werd uiteindelijk nog tweede achter mij.

Mathieu en Matts wonnen ook allebei hun tweede race, waardoor we met drie bovenaan bleven staan in de stand. Ze misten wel allebei al één keer de snelste rondetijd, waardoor ik toch alleen als eerste stond aangezien je voor snelste rondetijd ook een extra punt krijgt. Ik had in mijn twee races telkens de beste tijd.

Race 3 – kart 3 – P1

Voorlopig kon mijn geluk niet op, want ook voor deze race lootte ik een heel mooi kartje. Kart drie mocht dan in rechte lijn heel wat inboeten op kart 14, maar hij lag zo goed in de bochten dat het in rondetijden niet zo heel veel scheelde.

Ik kwam echter goed weg tijdens de kwalificatie, want bij het opdraaien van de rechte lijn buiten stuurde ik te vroeg in waardoor ik de bandenmuur aan de binnenkant raakte en veel snelheid verloor (mooi te zien vanaf 00:39 in het filmpje). Ik was bang dat ik de pole positie zo weggegooid had, maar door alles er blijven uit te persen hield ik toch nog een dikke tiende van een seconde over op Mathieu Détry en 2.5 tienden op Michaël Leenders. Ik kon probleemloos wegrijden en de zege pakken, terwijl de plaatsen twee en drie ongewijzigd bleven.

Aangezien Matts Breckpot en Mathieu Huls deze keer hun race niet wonnen stond ik nu met een voorsprong van zes punten bovenaan de rangschikking.

Race 4 – kart 21 – P2

Kart 21 was opnieuw een goede kart, al was het niet de grootste bom. Grootste concurrent in deze poule was opnieuw Giovanni, maar die kwam er uiteindelijk niet echt aan de pas in kart 11. Uiteindelijk bleek youngster Paul Theysegens mijn grootste concurrent te zijn in die race. Na een schakelprobleem in mijn kwali rondje (mooi te zien vanaf 00:34 in het filmpje) miste ik de pole met een kleine twee tienden verschil t.o.v. Paul, die in bomkart 16 zat.

Bij de start was het meteen duidelijk dat het moeilijk zou worden. Die kart 16 trok iets te hard weg. Paul besliste verrassend genoeg om zijn shortcut niet te nemen in de eerste ronde en dus nam ik hem, in de hoop dat hij in verkeer terecht zou zijn gekomen. Jammer genoeg was het niet zo en reed hij zelfs zijn beste rondje van de race in de tweede ronde, waardoor hij zelfs met een kleine voorsprong op mij de shortcut uit kwam. Daarna was het even vechten om aan te klampen, maar toen begon Paul foutjes te maken waardoor ik makkelijker kon bij blijven. Toen ik weer iets dichter zat dan ik heel de race had gezeten besloot ik op dezelfde plaats als op Giovanni in race 1 mijn aanval te plaatsen. Helaas lukte dat deze keer net niet en behield Paul de positie, om die uiteindelijk niet meer af te geven en de zege te pakken. Ik moest me voor het eerst die dag dus tevreden stellen met plaats twee, maar stond nog steeds op kop in het dagklassement.

Race 5 – kart 13 – P2

Dit was even schrikken bij de loting, want kart 13 was al heel de dag een absoluut drama. Op zich niet erg, want van de vijf kalificatieraces mocht je je slechtste resultaat laten vallen, wat betekende dat ik sowieso al drie eerste plaatsen en een tweede plaats kon laten tellen in de puntenlijst. Maar hey, ik voelde me gierig en wilde daar vier eerste plekken van maken. Dat vooruitzicht was nu nagenoeg onmogelijk geworden en dus focuste ik me gewoon op zo goed mogelijk rijden.

Grote concurrent voor de dagzege Mathieu Huls zat ook in mijn groep, in bomkart 16, wat het dus nog extra moeilijk zou maken om te winnen. De hoop die ik had was dat kart 13 misschien beter zou zijn geworden aangezien die net een aantal races in het werkhuis stond. Het betekende ook dat ik met een koude kart de kwalificatie moest aanvangen, maar na outlap lang als een gek te slingeren en remmen stond alles wel warm.

Ik reed een fenomenaal kwalificatierondje en kwalificeerde me op twee tienden van Mathieu, terwijl ik ook rekening moest houden met Daniele Torriani, Mathieu Détry en Dylan De Wolf achter mij.

Tijdens de race was al vanaf het moment dat de pace kart weg was duidelijk dat ik niet zou meestrijden om de zege. Die 16 was gewoon te snel om bij te houden en die 13 had de kracht niet. Ik kon nog even aanklampen, maar na drie ronden was er een gat dat niet meer te dichten viel. Ik mocht van geluk spreken dat de jongens achter me hun start misten en dat ze uiteindelijk niet echt meer in de buurt kwamen. Meer dan die tweede plaats zat er niet in.

Door die overwinning van Mathieu gingen hij en ik ex-aequo de finale in. Matts volgde op zes punten. Ik hing met andere woorden dus al heel de dag aan de leiding, ondanks de zes kilo te veel.

Finale – kart 12 – P5

Het noodlot sloeg toe tijdens de finale. Ik lootte kart 12 (eigenlijk 14, maar blijkbaar mocht je tijdens de finale nu plots niet meer een kart loten die je in de reeksen al hebt gehad terwijl dit in Puurs en Eupen wel degelijk mocht!). Die 12 is er gedurende de dag meermaals uitgenomen en weer ingezet nadat verschillende piloten gingen klagen over het rijgedrag en de snelheid. De dagzege pakken werd zo onmogelijk, maar natuurlijk gaf ik nog steeds het beste van mezelf, zoals altijd. Opnieuw reed ik een heel sterk kwalificatierondje, maar het was maar goed voor de vierde plaats. Wat wel goed was is dat Mathieu Huls niet verder kwam dan de zesde startplek, ondanks het feit dat hij toch in goede kart 19 zat. Matts Breckpot startte echter als tweede, waardoor hij virtueel dagwinnaar was. De finale telt immers mee voor dubbele punten, wat die slechte kart nog extra pijnlijk maakte voor mij…

Bij de start waren mijn voorgangers al tijdens de eerste meters gaan vliegen en toen Kris hem er wel even heel brutaal tussen bonjourde in de derde bocht was de aansluiting meteen helemaal weg. Ik besloot dan maar meteen mijn shortcut te nemen, en toen Kris hem nam zat ik er nog voor. Voor mij was het nu zaak te focussen op P2 in het dagklassement, en het enige wat ik daarvoor moest doen was Mathieu achter me houden. Een rondje zat ik jammer genoeg niet helemaal op te letten en zat hij dichter achter me dan ik dacht. Hij kwam me netjes voorbij einde rechte stuk buiten en daar ging P2 in het klassement. Hij en zijn kart waren te snel om bij te houden. Ondertussen kreeg ik achter me ook weer bezoek van Kris, maar ik had geluk dat hij nog een hele trein aan rijders achter hem had zitten. Uiteindelijk moest hij op hen beginnen verdedigen, waardoor ik meer ademruimte had en redelijk comfortabel nog vijfde werd, maar de dagzege en P2 waren dus weg. Arnaud Teuwen werd tweede in de finale en hij miste zo slechts één punt op mij om derde te worden, net zoals in Puurs.

De off-day van Giovanni maakt wel dat de strijd om P2 in het gehele kampioenschap weer helemaal open ligt tussen mij, Gio en Arnaud. Matts lijkt buiten schot te zijn, maar ook hij kan nog wel eens pech kennen natuurlijk. Op naar Wavre in oktober!


Foto’s: (c) Marc-Alexandre Stordeur